hayalperesit

birinin beni sevdiğini farkettiğimde onun tanıdığı kimseye söylememeye çalışırım çünkü ben de aynı muameleyi görmek isterim. sevmek utanılacak bir şey olduğu için değil biraz şıpsevdi olduğum içindir bu; 6 kişiden hoşlanırken bir saniye sonra kimseden hoşlanmadığım olmuştur mesela. beni sevenler de benden vazgeçerse yolları açılsın diye söylemem kimseye, ki bence dedikodular tamamen dükkanın önünü kapatmaya yarar ve ben de bu yüzden dedikodu yapmamaya çalışırım. keşke şu dünyada çifte standart olmasaydı da ben de kendi mantığımdan nasiplenebilseydim.

beni seven birini incitmekten korktuğum kadar korkmuyorum hiçbir şeyden şu an. ona yakın davranmak isterim ama çekinirim umutlanmasından, eğer umutlanmayacağını bilsem muhtemelen dakika başı sarılır, öperdim çünkü sevgiyi hissetmek insanı mutlu ediyor. ama bencil biri değilim ve birilerini üzersem, canını yakarsam o kişiden beter hissederim.

başta, sevdiğim çocuğun beni sevmeme ihtimaline karşın belli etmemeye çalışıyordum hislerimi ama şimdi beni sevme ve ‘beni sevmiyor’ diye üzülmesi ihtimali yüzünden gururumu hiçe sayıyorum, sırf üzülmesin diye. ama canıma okuyor piç. 

(Kaynak: hayalperesit)

kurumayanoje:

Dışımdan

İçimden

senin bir çok adın var; ebeveynlerinin koyduğu ad, takma adın, yazılarımda sesleniş şekillerim(‘sen’ ve ‘o’), arkadaşlarla sana verdiğimiz top secret ad… ama ben genelde hepsini geçiyor sana piç demeyi tercih ediyorum.

çok yakışıklı olduğun için,

kıskandığım(hem de çok) ilk insan olduğun için,

kıskanmama fazlasıyla sebep olduğun için,

çook ayrı dünyaların insanları olduğumuz için,

herkesle çok içli dışlı olduğun için,

seni sevdiğim için,

benden hoşlandığını bildiğim halde sana bir türlü yaklaşamadığım için…

piçsin

(Kaynak: hayalperesit)